bęben


bęben
bęben I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż, D. bębenbna, Mc. bębenbnie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'perkusyjny instrument muzyczny w kształcie walca o podstawach obciągniętych naprężoną błoną lub skórą': {{/stl_7}}{{stl_10}}Walić w bęben. Wybijać rytm na bębnie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'część maszyn o kształcie cylindrycznym służąca do nawijania lin': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bęben wyciągarki. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wielka szpula do nawijania kabli, lin, drutu itp., wykorzystywana do ich transportu lub przechowywania' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'cylindryczny element pojazdów, maszyn, o który trą szczęki hamulca' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}5. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'duży, wydatny brzuch człowieka (zwłaszcza kobiety ciężarnej) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Chodzić z bębnem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}6. {{/stl_12}}{{stl_8}}archit. {{/stl_8}}{{stl_7}}'podstawa kopuły o kształcie cylindrycznym lub wielobocznym' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}7. {{/stl_12}}{{stl_8}}archit. {{/stl_8}}{{stl_7}}'cylindryczny blok w kolumnie wykonanej z kilku segmentów' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}8. {{/stl_12}}{{stl_8}}techn. {{/stl_8}}{{stl_7}}'element konstrukcyjny maszyn w postaci obracającego się walca': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bęben powielacza. Bęben pralki automatycznej. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}bęben II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos IIIa, Mc. bębenbnie, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'z niechęcią i zniecierpliwieniem o niegrzecznym chłopcu; niekiedy też: z sympatią o małym chłopcu (połączenie {{/stl_7}}{{stl_8}}ten bęben {{/stl_8}}{{stl_7}}może się również odnosić do osób płci żeńskiej) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uspokój tych bębnów! {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}bęben III {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mż I, D. bębenbna, Mc. bębenbnie, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'z niechęcią i zniecierpliwieniem o niegrzecznym dziecku; niekiedy też z sympatią o małym dziecku': {{/stl_7}}{{stl_10}}Te bębny znowu szaleją w swoim pokoju. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • Beben — Bêben, verb. reg. neutr. welches das Hülfswort haben erfordert, sich hin und her bewegen. 1. Eigentlich. Ein bebendes Laub. Die Erde bebet. Vor Kälte beben. In deinem treuen Auge bebt die Thräne die dich schmückt, Gieseke. Besonders als die… …   Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart

  • Beben — steht für: Erdbeben Seebeben ein Film aus 2004, siehe Das Beben Siehe auch:  Wiktionary: Beben – Bedeutungserklärungen, Wortherkunft, Synonyme, Übersetzungen …   Deutsch Wikipedia

  • beben — Vsw std. (8. Jh.), mhd. biben, ahd. bibēn, as. bi␢ōn Stammwort. Aus g. * bib ǣ (neben ō ) Vsw. beben , auch in anord. bifa, ae. bifian, afr. beva. Zugrunde liegt ersichtlich eine reduplizierte Präsensbildung, als deren Grundlage ig. * bheiə sich… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • beben — V. (Mittelstufe) heftig zittern Beispiel: Die Brücke bebte unter dem Gleichschritt der Truppe. beben V. (Oberstufe) geh.: vor Angst oder Erregtheit am ganzen Körper zittern Beispiel: Vor Aufregung bebte sie am ganzen Körper, doch als sie… …   Extremes Deutsch

  • beben — ↑vibrieren …   Das große Fremdwörterbuch

  • Beben — ↑Vibration …   Das große Fremdwörterbuch

  • beben — beben: Die germ. Verben mhd. biben, ahd. bibēn, asächs. bib̄ōn, aengl. bĭ̅fian, aisl. bĭ̅fa beruhen auf einer reduplizierenden Bildung zu der idg. Wurzel *bhōi , *bhī »zittern, sich fürchten«, vgl. aind. bibhēti und bhayatē »fürchtet sich« …   Das Herkunftswörterbuch

  • bęben — m IV, D. bębenbna, Ms. bębenbnie; lm M. bębenbny 1. «perkusyjny instrument muzyczny, złożony z korpusu rezonansowego i jednej lub dwu membran» Warkot, łomot, dudnienie bębnów. Grać na bębnie w orkiestrze. Wybijać takt na bębnie. 2. B.=D. pot. «o… …   Słownik języka polskiego

  • Beben — Stoß; Gerüttel; Schwingung; Vibration; Erschütterung; Erdstoß; Erdbeben * * * be|ben [ be:bn̩] <itr.; hat: 1. erschüttert werden: die Erde, das Haus bebte. Syn.: ↑ vibrieren …   Universal-Lexikon

  • beben — erzittern; zittern * * * be|ben [ be:bn̩] <itr.; hat: 1. erschüttert werden: die Erde, das Haus bebte. Syn.: ↑ vibrieren, ↑ zittern. 2. (geh.) zittern: sie bebte vor Angst, Kälte. Syn.: ↑ …   Universal-Lexikon


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.